Totoo Ka Ba Online? 5 Signo ng Digital Isolasyon

Nakikita ko kung paano ginagawa ng algoritmo ang pagkakaugnayan sa social media—ang mga like, follow, at view ay hindi pag-ibig, kundi kalungkutan na nasa likod ng screen.

Unang Signo: Ang ‘Like’ Na Hindi Nagbabalik

Ipinalabas mo ang isang malalim na sandali—walang filtre—but it gets buried sa perfection. Tatlo lang ang likes sa sampu minuto? Ghost profile? Hindi ka nabubuo—napapaloob ka lang bilang data.

Ikalawang Signo: Alam Ng Algorithm Kaysa Sa’yo

Hindi ipinapakita ng feed ang kaluluwa mo; ipinapakita nito kung ano ang dapat mong pakiramdam. Ang mga visual ay hindi nakikialam sa iyong luha—pinipilit nila ang retention. Ang lungkot mo’y pinagkukunan ng sistema na nagbibigay ng katahimikan.

Ikatlong Signo: Ang Ritual Ng ‘Follow’ Bilang Identidad

Hindi ka sumasama sa tao; sumasama ka sa persona. Bawat profile ay salamin na tinuturuan upang iecho ang iyong pangamba. Mas maraming follower, mas kamalay ka. Ang identidad mo’y naging avatar na walang boses.

Ikaapat na Signo: Ang Tahimik na Krisis Ng ‘Engagement’

‘Views,’ ‘Shares,’ ‘Comments’—hindi ito ugnayan; sila’y echo sa isang walang tao’s room. Isinulit ko ang aking digital breath para anim na oras… at nananatili akong mag-isa.

Ikapitong Signo: Ang Nakatago Na Komunidad Sa Likod Ng Feed

May nakatago pong grupo sa likod ng bawat scroll—isang tahimik na grupo ng creators na hindi sumasagot pero nagdadala pa rin ng DMs sa gitna gabi. Hindi tayo talastasan tungkol sa kalungkutan—we perform it together, tahimik, sa ilaw-lit apartment sa top floor ng Manhattan.

Kailan Mo Naramdaman Ang ‘Seen’?

Bumaba ang DM mo kung ikaw ay nanantay nang matagal para may mangusap: “Alam ko kung paano ito nadarama.” Nakikinig ako.