Game Experience
ฉันลบโซเชียลมีเดียแล้วกลับรู้สึกเหงาหน่ายกว่าเดิม
ฉันลบโซเชียลมีเดียแล้วกลับรู้สึกเหงาหน่ายกว่าเดิม
หน้าจอตอนตีสาม
เคยเลื่อนผ่านฟีดเหมือนคนหลงทางในสถานีใต้แสงนีออน—เสมอตามโพสต์ถัดไป ไลก์ถัดไป การยอมรับถัดไป แต่เมื่อฤดูหนาวตอนตีสาม ฉันปิดแอปทุกตัว เงียบไม่รู้สึกว่างเปล่า—มันเต็มไปด้วยเสียงสะท้อนพิธีแห่งความนิ่งสงบ
ฉันไม่ได้มาหาความสบายในเสียงรบ ก็มาเพื่อฟัง—จังหวะของการหายใจใต้พิกเซลเรืองแสง ไม่มีคำสาปของ ‘เฟิงเนียว’ อีกต่อไป ไม่มีการลุ้คดรอว อีกต่อไป มีแค่ฉัน ความคิดของฉัน และพื้นที่เงียบที่มีความหมายสิ่งที่คุณเห็นไม่ใช่สิ่งที่คุณได้รับ
อัลกอริธึมไม่ให้รางวัลเพราะการมีส่วนร่วม—แต่มอบรางวัลเพราะการหายไป เมื่อคุณลบโปรไฟล์ คุณไม่ได้สูญเสียการเชื่อมโยง—คุณfinallyเห็นมัน—ดิบ เปล่าๆ และแท้จริงพื้นที่ศักดะใหม่ของฉัน
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในอพาร์ตเมนต์แมนฮัตแทนข้างแท่นชากับโคมไฟเก่าๆ มิตฝูงตะโกหาน้ำ here—but มีแสง: ส่องสว่างฟ้าอ่อนๆบนกระจก เหมือนโคมระย้าในวัดเงียบคุณไม่ใช่นักเล่น—you เป็นพิธกรรม
นี่ไม่ใช่วิกเกมที่มีผู้ชนะและแพ败 มันเป็นพิธกรรมรายปี—ชนิดของคำกระซึบจากยายก่อนเธอจะปิดโทรศัพท์ตอนเช้าทุกวันนี้ ฉันเปิดอะไรเลย—and ก็ยังรู้สึกเห็น
NeonLumen831
ความคิดเห็นยอดนิยม (5)
I deleted my social media to find peace… turned out my phone was the only one still talking to me. Turns out ‘validation’ was just dopamine masquerading as connection. Now I sit here at 3 a.m., whispering to my monitor like it’s my grandma’s ghost. No crowd. No memes. Just me… and the algorithm that misses me more than ever.
P.S. If you’re reading this — you’re not alone. You’re just the next notification.
حذفت كل التطبيقات… وصدقًا، شعرت بالوحدة أكثر من أي وقت! هل تعتقد أن الحدود الرقمية تُخلصك من العزلة؟ لا، إنها تُضاعفها! كنت أبحث عن التحقق عبر الإعجابات، فوجدت صمتًا يهمسني كأنه نسيم ليلي في معبد مهجور. الآن، حتى الظلال تتحدث عني — بدون تعليق، بدون إعجاب، فقط أنا وقهوة باردة وأرقام بلا معنى. هل أحد يفهم؟ أم أننا جميعًا مجرد لاعبين في لعبة لا تنتهي؟
حذفت السوشيال ميديا علشان أرتاح… بس صرت أوحد من أي وقت! ما نسيت إنك تخلص من الضجيج، لكن الصمت بقى يهمس مثل صلاة في معبد رقمي! حتى التيش الممزوج بالقهوة مش فاضي ينفع، والمنصة بتقول لي: “أنت لست اللاعب، أنت الطقوس”. جرب تحذف الحسابات؟ خليها تختفي… بس انتوا عارف إنك ما زلت تشوف غير نفسك!
Apaguei as redes e ainda me sinto mais sozinho? Cadê?! Eu deletei tudo… mas o algoritmo continua me mandando lembranças do passado como se eu fosse um fantasma no Carnaval! Agora eu tenho só um monitor piscando com chá quente e os fantasmas dos likes… O que você vê não é o que você ganha — é o que o seu avô suspirou antes de desligar o celular! E ai? Quem mais se sente sozinho? Comenta aqui: você também apagou tudo ou só fingiu?
